Nieinwazyjne badania archeologiczne w Wożuczynie na Lubelszczyźnie w 2013 roku

Marcin PiotrowskiBarbara Typek

W listopadzie 2013 roku zespół ArchaeoFuture wraz z członkami Stowarzyszenia Miłośników Wożuczyna i Okolic dokonał niezwykłego odkrycia. W porozumieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Lublinie (Delegatura w Zamościu) na terenie założenia zamkowo-pałacowego w Wożuczynie przeprowadzone zostały niewielkie, rozpoznawcze badania magnetyczne na powierzchni 16 arów. Prospekcja objęła miejsce, w którym należałoby lokalizować nieistniejącą już dziś kaplicę zamkową.

Sierpiński4

Jedynym źródłem ikonograficznym, które pozwala powiedzieć cokolwiek o usytuowaniu i wyglądzie kaplicy jest rysunek Seweryna Zenona Sierpińskiego (1815-1843) zamieszczony w książce „Obraz miasta Lublina” z 1839 roku (w 1843 wydano poszerzoną wersję książki: „Historyczny obraz miasta Lublin”). Przedstawia on wzgórze, a na nim pałac z elementami dawnego zamku oraz park i ogród. Z lewej strony znajduje się kaplica wychodząca poza mur okalający, wystając spoza stojącej przed nią bastei południowo-zachodniej. Trudno dziś orzec, czy autor wiernie odwzorował kształt budowli, czy może uformowała ją wiedza i wyobraźnia autora, wiemy bowiem, że Sierpiński niejednokrotnie bywał w Wożuczynie i korzystał z obszernej biblioteki pałacowej. W każdym razie, wygląd kaplicy zdradza pewne cechy typowe dla Lubelskiego Renesansu. Nie przez przypadek prace związane z jej odnalezieniem zostały zaplanowane na rok 2013 – Rok Renesansu Lubelskiego. Domniemane miejsce lokalizacji nieistniejącej już kaplicy zamkowej zostało zaznaczone przerywaną linią na planie sporządzonym przez D. Fijałkowskiego, M. Kseniaka, A. Marczak w artykule: „Historia i stosunki dendrologiczne parku w Wożuczynie” („Rocznik Sekcji Dendrologicznej Polskiego Towarzystwa Botanicznego”, XXXII, 1979, s. 153-157). Wstępne badania magnetyczne przeprowadzone w listopadzie 2013 roku. potwierdziły istnienie w tym rejonie prostokątnego budynku o wymiarach 20 x 11 m, który można wiązać z poszukiwaną kaplicą, nieco przesuniętą i odchyloną względem propozycji wspomnianych autorów. Poza tym, uchwycono zarysy kolejnych zabudowań związanych zapewne z dawnym zamkiem. Pokazuje to bardzo wyraźnie, że metoda magnetyczna daje w tym przypadku bardzo konkretne i wiarygodne wyniki.

WOZUCZY6 WOZUCZY7

W pracach w parku brali udział archeolodzy, historycy, regionaliści i współpracownicy związani z ArchaeoFuture oraz Stowarzyszeniem Miłośników Wożuczyna i Okolic: Marcin Piotrowski, Patrycja Piotrowska, Andrzej Pasieczny, Barbara Typek, Sławomir Wiśniewski, Konrad Grochecki, Justyna Radomska i Zbigniew Grabiec.

Wybrane publikacje:
B. TypekWożuczyn, Wożuczyn 2013.
Advertisements
This entry was posted in BADANIA and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s